Ogrodzie oliwny

1. Ogrodzie oliwny, widok w tobie dziwny:

Tęskność, smutek, strach Go ściska,

krwawy pot z Niego wyciska.

Ach, Jezu mdlejący, prawieś konający.

Widzę Pana mego na twarz upadłego.

2. Kielich gorzkiej męki z Ojca Twego ręki

ochotnie przyjmujesz, za nas ofiarujesz;

anioł Ci się z nieba zjawia, o męce z Tobą rozmawia.

Ach Jezu strwożony, przed męką zmęczony!

3. Uczniowie posnęli, Ciebie zapomnieli.

Judasz zbrojne roty stawia przede wroty;

i wnet do Ogrójca wpada z wodzem swym zbirów gromada.

Ach Jezu kochany, przez ucznia sprzedany!

4. Chociaż ze swym ludem obalony cudem

Judasz z ziemi wstaje, Jezusa wydaje;

dopiero się Nań rzucają, więzy, łańcuchy wkładają.

Ach Jezu pojmany, za złoczyńcę miany!

5. W domu Annaszowym, arcykapłanowym

w twarz pięścią trącony, upada zemdlony!

Ka-i-fasz Go w zdradzie pyta, a za bluźniercę poczyta.

Ach Jezu zelżony, od czci osądzony!

6. Wnet, jak niegodnego prawa ojczystego

wiodą Marii Syna przed sąd poganina;

tam Nań potwarze rzucają, o stracenie nalegają.

Ach Jezu zhańbiony, jak łotr obwiniony!

7. Piłat bojaźliwy i niesprawiedliwy

Żydom ustępuje, Jezusa skazuje;

najpierw na ubiczowanie, potem na ukrzyżowanie.

Ach Jezu wzgardzony, na śmierć zasądzony!

8. Nie wyrok Piłata skazał Zbawcę świata

na śmierć tak hańbiącą, upokarzającą;

grzechy moje to sprawiły, że do krzyża Go przybiły.

Ach Jezu, ma wina męki Twej przyczyna!